Archive for the 'Obserwacje – na zewnatrz' Category
Brzydkie kaczątko – wygnanie
Author: admin
Choć wygnanie ma wiele negatywnych stron, dzika psychika potrafi je przetrwać. Na wygnaniu o wiele mocniej dąży się do wyzwolenia prawdziwej natury, bardziej tęskni za sprzyjającym środowiskiem. To dążenie, ta tęsknota pozwalają posuwać się naprzód. Sprawiają, że kobieta nie ustaje w poszukiwaniach, a nie znajdując otoczenia, które by jej sprzyjało, zwykle sama postanawia je stworzyć. To dobrze, ponieważ kiedy je stworzy, inni, którzy też od dawna szukają, pewnego dnia w nieodgadniony sposób przybędą, entuzjastycznie wołając, że przez cały czas tego pragnęli.
“Biegnąca z wilkami” Clarissa Pinkola Estes
read comments (0)Łzy a bezgraniczna miłość
Author: admin
“Rybak płacze, a ona podchodzi bliżej. Gdyby nie uronił łzy, pozostałaby nagim szkieletem. Gdyby nie uronił łzy, nie obudziłby się do miłości”.
I dalej:
Słowa modlitwy sufich mówią:
“Roztrzaskaj me serce, by zrobić miejsce dla bezgranicznej miłości”.
(Z: Biegnąca z wilkami, Clarissa Pinkola Estes)
Wiadomość poufna
Author: admin
Znajoma wróżka z Uniwersytetu Jagiellońskiego postanowiła odkryć przede mną karty, karty mojej przyszłości. Poniżej przedstawiam rezultat. Oczywiście dziele się z Wami nim, tylko dlatego, że Wam ufam i nikomu nie powiecie.
Katarzyna Ł. (rocznik 1984) – polska myślicielka, absolwentka Wydziału Filozoficznego UJ.
Życiorys
Łabędź w młodości uważnie obserwowała wielkie przemiany otaczającego ją świata. Upadki rządów i systemów politycznych, rewolucja technologiczna, kryzysy ekonomiczne oraz zmiany klimatu – to wszystko doprowadziło ją do wniosku, iż dzisiejszy człowiek poza trudami życia codziennego musi zmagać się z czynnikami zewnętrznymi, działającymi na wielką skalę i przerastającymi go. Dlatego podczas studiów na Wydziale Filozoficznym UJ zainspirował ją stoicyzm – ruch myślowy zapoczątkowany w III wieku p.n.e. w Atenach przez Zenona z Kition. Łabędź twierdziła, że człowiekowi przełomu drugiej i trzeciej dekady XXI wieku potrzeba powrotu do starożytnych wartości: życia w zgodzie z naturą oraz kierowania się rozumem. Drogą do szczęścia i spokoju jest zatem zachowanie dystansu wobec chaosu i pędu dzisiejszego świata. Przemyślenia polskiej filozof, mimo pozornej oczywistości, zostały entuzjastycznie przyjęte przez rzesze ludzi na całym świecie. Jej książka “Życie przepełnione spokojem” została przetłumaczona na 49 języków i zdobyła uznanie w wielu środowiskach, nie tylko naukowych.
Ciekawostki
Po opublikowaniu swojej książki Katarzyna Łabędź była wielokrotnie zapraszana na gościnne odczyty na najsłynniejszych uczelniach świata. Znana jest z tego, że lubi prowadzić swoje wykłady na leżąco – dlatego spotkania z nią odbywają się z reguły w parkach sąsiadujących z goszczącymi ją uniwersytetami.
Życie prywatne
Łabędź ma męża Mariusza – znanego jogina, prowadzącego przed jej wykładami treningi relaksacyjne, wprowadzające w stan głębokiego odprężenia.
Katarzyna Łabędź
| Rok urodzenia: | 1984 |
| Imię i nazwisko: | Katarzyna Łabędź |
| Zawód: | Dziennikarka |
| Tytuł: | dr hab. |
Katarzyna Łabędź w GlobalNews
Katarzyna Łabędź w Tabloidach
Katarzyna Łabędź w Info24Katarzyna Łabędź (rocznik 1984) – dziennikarz, publicysta, felietonista, pisze dla tygodników i dzienników, prowadzi jeden z najczęściej oglądanych programów “Na dywaniku”.
Życiorys [edytuj]
“Katarzyna zawsze musiała wszystko wiedzieć, zawsze dociekała informacji, kończyła dopiero, kiedy rezultat ją satysfakcjonował” – tak wspomina ją kolega z czasów studenckich. Na 3. roku studiów Łabędź dostała się na staż do lokalnej stacji telewizyjnej. Współtworzyła tam informacje do wieczornych wiadomości. Jest odkrywczynią afery zwanej “konserwą turystyczną”. Udowodniła, że wycieczki zagraniczne mogłyby być o wiele tańsze, ale pewien procent opłat idzie po cichu na spłacanie długów zaciągniętych jeszcze za czasów Gierka. Łabędź podczas jednego z odcinków swojego programu wyprosiła premiera Polski ze studia, twierdząc, że “kłamie Pan mi i ludziom w żywe oczy”.
Ciekawostki [edytuj]
Interesuje się fotografią. Twierdzi, że zawsze podziwiała korespondentów wojennych za ich odwagę. Lubi grać w kręgle.
Życie prywatne [edytuj]
Ma męża aktora i psa imieniem Niuniek.
Modlitwa
Author: admin
Mój brzuch w nocy to katedra. Ktoś przechadza się po niej. Pomiędzy sklepieniem żeber a posadzką z kości łonowej niesie się echo stukotu obcasów. Zimno. Ciemno.
Nie dotkniesz wtedy mojego brzucha, palcami nie dotkniesz.
http://www.youtube.com/watch?v=mT_4jd2tv3Y
2011
Author: admin
O jodze
Author: admin
Wywiad przeprowadzony z Malgosią Lipską, w dzień mroźny, przedświąteczny, zagoniony.
http://tarnow.net.pl/index.php?pokaz=wiadomosc&id=10907
„Żegnaj rozumie, żegnaj, żegnaj…”.
Author: admin
Do Konii dotarlismy wraz ze wschodem slonca. Kierowca polciezarowki, ktora jechalismy zafundowal nam piekny wiraz na poboczu i oto w tumanach kurzu ukazalo nam sie miasto Mevlany.
Konya polozona jest na srodku rozleglego, plaskiego jak stol stepu anatolijskiego. W oddali pietrza sie gory Taurus oddzielajace Wyzyne Anatolijska od Wybrzeza Srodziemnomorskiego. Klimat jest niezwykle surowy – upalne lata, mrozne i surowe zimy. Kiedy my docieramy do miasta mroz barwi nam koncowki palcow na fioletowo, policzki na mocno czerwony, oddech zabiera spektakl kolorow na dachach starego miasta: zloto tu, dostojnie, pieknie.. i spokojnie.
To miejsce do ktorego podazaja pielgrzymi z calego swiata. Przyciaga ich nie tylko pukiel wlosow proroka Mahometa ale przede wszystkim niezwykla postac Mevlany, ktorego grob znajduje sie w Mevlevi Tekkesi – XIII-wiecznym zespole klasztornym derwiszów tańczących. Przed dostojnym miejscem obiecalam trzy razy poklonic sie sercem w intencji milosci Ahmeda do Penar. Poklonic sie..sercem? No tak! “Zegnaj rozumie, zegnaj” – odrzucenie racjonalnego myslenia podczas ceremoni zjednoczenia sie z Bogiem jest jednym z elementarnych zalozen.
Mevlana tu, Mevlana tam, koszulke z Rumim? A moze dywan? Welcome turists! Please come, eat Mevlana’s kebeb? Kebeb no? Maybe Mevlana’s kofte? No, no, no.
Kilka godzin pozniej siedzimy na stadionie koszykowki zaaranzowanym na Centrum Kultury, w ktorym co sobota odbywa sie pokaz tance derwiszy. Jestesmy jedynymi turystami w calym budynku. Pozostali to pielgrzymi i miejscowi, ktorzy przychodza tu co tydzien. Miejsce zajelismy obok tureckiej rodziny, ktora po kilku minutach traktuje nas jak swoich: na kolanach laduje mi jeden z dzieciakow, Edvardas strzela zdjecia babci z wnukami, do otwartch dloni wsypuja nam z plastikowych woreczkow mocno zasolony popcorn. Szacunek derwiszom czy babci dziadkom siedzacym obok? Wystep wirujacych derwiszy ogladamy przezuwajac popcorn.
Seven advice of Mevlana/ Mevlana’nin yedi ogudu
In generosity and helping others – be like a river.
In compassion and grace be like sun.
In concealing other’s fault – be like a night.
In anger and fury – be like dead.
In modesty and humility – be like an earth.
In tolerance – be like a sea.
Either exist as you are or be as you look.
Z ulicy
Author: admin
Krotka historia Niny
Author: admin
Bardzo dawno temu, a dokladnie 13, jako dziecie niezbyt wciaz swiadome, przystapilam do sakramentu bierzmowania. A wiadomo, ze jesli bierzmowanie, to i imie do wybrania. Przygotowania obejmowaly wertowanie ksiag z imionami swietych podczas dlugich przerw, dyskusje i dylematy. Dla mnie dylemat ten stanowil o mojej tozsamosci, gdyz patrzac wstecz kolejnych lat 13 dowiadujemy sie ze Katarzyna to jedyne imie, jakie zostalo wpisane w moj akt urodzenia. Powod? Cialo rodzicielskie po moich narodzinach uznalo, ze imie Katarzyna jest na tyle wyraziste i o zgrozo, po prostu na tyle dlugie, ze nie nalezy mi sie drugie. Jako ze prawie kazde dziecko w Polsce posiada drugie imie, okupilam cierpieniem moj brak. Zatem moment bierzmowania mial byc wrecz rytualny. Oto teraz: mam naprawic blad rodzicow nadac imie, ktore poniekad ma stanowic o mojej tozsamosci. Po wielu przerwach spedzonych w zaciszu biblioteki szkolnej znalazlam – na imie bedzie mi NINA! Waleczna babka, gdzies tam z tajemniczego Kaukazu ( gdzie to jest nie wie nikt ), co dodatkowo podkresla nietuzinkowosc jej historii. Bingo!
I przyszedl ten moment: Accipe Signaculum doni Spiritui Sanct. W zaciasnych martensach siostry ( bo to przeciez uroczysta chwila), w podnioslej atmosferze, uklekla. Przyszedl biskup i do niej i zapytal siostre o imie, ta powiedziala : Nina, a on po chwili odpowiedzial glosem skrzekliwym, nieprzyjemnym dla ucha Katarzyny: Jaaaak? Niiiina? Nie ma takiej swietej! I unioslo sie gniewem serce Katarzyny, jak to nie ma! I spojrzala na biskupa i powiedziala ze przeciez znalazla to imie w spisie swietych. Niezadowolony, niedowierzajcy, imie nadal. W za malych martensach, obcierajacych piety do krwi, Katarzyna gubiac po drodze siostre w tlumie, pobiegla do domu na skrzydlach radosci. Pardon, Katarzyna Nina do domu pobiegla.
I teraz po tylu latach stanelem twarza w twarz z “moja” swieta. W Kakheti Bodbe Monastir , do ktorego zagladnelismy calkowicie przypadkowo. Pomiedzy muzeum archeologicznym a spelunka z jedzeniem gruzinskim.
Swieta Nina to patronka Gruzji.
Według tradycji prawosławnej święta Nino była krewną patriarchy jerozolimskiego Juwenaliusza. Od dzieciństwa głęboko pokochała Chrystusa. Gdy jej ojciec odszedł, by żyć na pustyni, a matka została diakonisą, świętą oddano na wychowanie bogobojnej staruszce, która często opowiadała jej o dalekiej Iwerii (Gruzji). Pewnego razu Nina miała widzenie. Objawiła się jej Matka Boza, która błogosławiła jej, by wziąwszy krzyż udała się do Iwerii i głosiła tam naukę Chrystusową. W 319 r. Nino dotarła do Gruzji. Miejscowa ludność była bardzo przejęta jej dobrocią i pobożnością. Ogromne wrażenie wzbudzała też jej moc uzdrawiania ludzi w imię Chrystusa. Tę zdolność wykazała m.in. uleczając królową Gruzji. Także król, który zgubił się na polowaniu, odnalazł drogę po wezwaniu na pomoc Chrystusa. Chrześcijanami zostali cesarzowa Nana oraz cesarz Mirian, który wysłał do cesarza Konstantyna posłów, prosząc go o przysłanie do Gruzji kapłanów. W 324 r. chrześcijaństwo ostatecznie stało się tam religią państwową.
W ikonografii Kościołów wschodnich przedstawiana jest jako szczupła, jasnowłosa kobieta, ubrana w jasne (najczęściej białe) szaty. Na głowie ma chustkę. W prawej dłoni trzyma krzyż, który na niektórych wyobrażeniach jest dość duży, a w lewej zwinięty lub rozwinięty zwój pisma.
Poklonilam sie mojej swietej. Tak, wierze w cuda. Ja, Katarzyna Nina. A Gruzja moim drugim domem.
5 nad ranem
Author: admin
Adhan (arab. أذان adhan) – wezwanie wyznawców islamu do modlitwy (salat), która należy do obowiązków każdego muzułmanina. Adhan został przyjęty przez twórcę i proroka Mahometa ok. roku 624. Wygłaszany jest z minaretu przez muezina, który pięć razy w ciągu dnia wzywa do modlitwy. Wypowiadanie i deklamacja adhan składa się z 7 formuł:
Allahu akbar
Aszhadu anna la illah illa’llahu
Aszhadu anna Muhammadan rasul Allah
Hajja ‘ala’s-salat
Hajja ‘ala’-l-falah
Allahu akbar
La illaha illa’llah
(tlum. Allah jest wielki. Wyznaje, ze nie ma Boga procz Allah. Wyznaje ze Mahomet jest jego wyslannikiem. Przychodzcie na modlitwe. Przychodzcie ku zbawieniu. Allah jest wielki. Nie ma Boga procz Allaha.
Mieszkamy 20 metrow od meczetu, ktorego minaret wystrzeliwuje w niebo na wysokosci naszych okien. Adhan robi na mnie niesamowite wrazenie za kazdym razem. Szczegolnie o 5.30 rano.
Instrukcja obslugi sluchania nagrania:
5:30 wyjsc na see-sea balkon. Zwrocic sie w strone morza. Dostrzec lodki rybackie w oddali. Uslyszec ptaki akompaniujace muezzinowi. Wziac gleboki oddech. Poddac sie fali niesamowitego szczescia, ze sie zyje.
azan